וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ הֲיַ֥ד יוֹאָ֛ב אִתָּ֖ךְ בְּכָל־זֹ֑את וַתַּ֣עַן הָאִשָּׁ֣ה וַתֹּ֡אמֶר חֵֽי־נַפְשְׁךָ֩ אֲדֹנִ֨י הַמֶּ֜לֶךְ אִם־אִ֣שׁ ׀ לְהֵמִ֣ין וּלְהַשְׂמִ֗יל מִכֹּ֤ל אֲשֶׁר־דִּבֶּר֙ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ כִּֽי־עַבְדְּךָ֤ יוֹאָב֙ ה֣וּא צִוָּ֔נִי וְה֗וּא שָׂ֚ם בְּפִ֣י שִׁפְחָֽתְךָ֔ אֵ֥ת כָּל־הַדְּבָרִ֖ים הָאֵֽלֶּה׃
Sinabi ng hari: “Kasama mo ba ang kamay ni Joab sa lahat ng ito?” Sumagot ang babae at nagsabi: “Buháy ang inyong kaluluwa, aking panginoong hari, hindi maaaring lumihis sa kanan o sa kaliwa mula sa lahat ng sinabi ng aking panginoong hari; sapagkat ang inyong lingkod na si Joab, siya ang nag-utos sa akin, at siya ang naglagay ng lahat ng mga salitang ito sa bibig ng inyong lingkod.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.